Yağmur

**zor kız** · 25-08-2008

Yağmur yağıyor... Mutfak camındayım... Nasıl üşüdüğümü bilemezsin.
Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne, söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama...
Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki. Hep aynı cümleler.
Babamlar nasıl? İlacını aldın mı? Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.
Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi... Bazen dalıp giderdin mutfakta yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece. Ne düşünürdün acaba?
Özlemek çok fena anne , anlamak seni daha da... Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.
Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.
Gittikçe sana mı benziyorum ben? Ya da "annenin kaderi kıza" dedikleri doğru mu?
"Baban eskitir her şeyi kızım," demiştin bir kez. Anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim.
Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.
Şimdi duysan bunları, ne üzülürsün "mutsuz mu kızım" diye, çoktan vazgeçmiş bir sesle.
Mutsuz değilim de anne, yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.
Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum. Açtığımı gören olmuyor.
Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.
Çay demleniyor demleniyor, demleniyor...
Kederim mutfağın her yerine yerleşiyor. Nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor...
Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum.

Seni çok özlüyorum...

İclal Aydın

Konu Bilgileri			Kısayollar
	Konu Basligi Yağmur	Cevap 0	Sonraki Konu sonraki Konu
	Görüntüleyenler	Hit 50	Önceki Konu önceki Konu

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)