|
|
|
| Ana Sayfa | Forumlar | Resimli Siirler | Üye Albümleri | Önerenler | Yöneticiler | Öykü Gönder | Anketler |
|
 |
|||||||
| Kayıt ol | Galeriler | Guestbook | Banlananlar | Yardım | Üye Listesi | Sosyal Gruplar | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
| Sevgini Haykir | |||
|
Sohbet
[Archives]
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|
|||||
 | |||
 |
|
|
Seçenekler | Stil |
23-08-2008
|
#1 (permalink) | ||
 |
Bilir misin ey yâr her derdi üstüme alırım ama..Bir tek sensizliği içim almıyor!
Bir yarayı kanıyorum  usulca ucundan...Yüzümde iflah etmez rengi kırmızının.Bir sevdayı tanımlıyorum ayartılmış sözcüklerin kıvamında.Koskoca bir eylülden özet olarak çıka çıka eylül dertleri çıkıyor.Bir aşka katılıyorum usulcaucundan.Bulutları bir yorgan gibi örtüp asi düşlerime tırnak kemirip ışığın kıt sızdığı dip odalardaseni anımsıyorum.Yüzümde iflah etmez rengi kırmızının. Geniş zamanlar düşlemiştik düşlerimzi yaşmak için.Ayrı sandallara binip ayrı ülkelere doğru kürek çektik;ayrı ülkelerayrı ülküler için.Ne çok da düşlemişşiz ki düşümüzden düş'tük.Yarım kaldık yağmalandıkyandıkça düş'tük.Al yanaklarımız gül benizlerimiz yeşil ormanlarıyeşil ırmaklarıyeşil çağlayanları andıran deli gözlerimiz erken vurdu tufan...Ve tûrab olmak ne acı...Varlık ile yokluk arası bir yerdeyim sanki arasatta kaldım.Tükenmişliğimir bunca yazılanlar.Sesim tüknemeye yakınduyan yok serzenişimi.Yetiş ey yâr!Eriyen bedenimi eriyip yok olmaya yüz tutan benliğmi varlığınla canlandırvarlığınla neşvü-nema bulsun yokluğum....Ben çevreledim kendimi çetrefilli örtülerle.Suçlu benim bilirim ben kendim kurdum darağacınıkendim çektim ipimikendim siyaha boyadım mavi renkli düşerimi...Düş'tüm...Öyle uzak geliyor ki yol boyu yürüdüğümüz kaldırım.Sıcağa inat serinliğinde dinginleştiğim zamanlar.Ne çabuk terk etmiş beni de yanıp küllerimi bile bulamaz olmuşum... Bilir misin ey yâr her derdi üstüme alırım amma; Bir tek sensizliği içim almıyor! alıntı
__________________
 
|
||
|
|
24-08-2008
|
#2 (permalink) | ||
|
|
Güneş mi var dışarıda, aydınlık, masmavi gökyüzü..? Peki neden benim yirmi dört saatim gece,simsiyah her taraf? Ya herkesin görüp benim göremediğim bir şeyler var ya da benden başkasının göremediği bir sen varsın… Sen dediysem sevinme hemen..Sen yokluk oldun bende artık..Elimi uzatsam da tutamadığım, deli gibi özleyip göremediğim… Sen yalnızlığım oldun, adını koyamadığım duygularım,yaşayamadıklarıma yandığım,adını her gece defalarca tekrarlayıp uykuya daldığım…Kimse bu kadar “yok” olmadı benim hayatımda…Kimsenin “yok”luğu bu kadar koymadı bana, kan damlatmadı gözlerimden… İçimde kopan fırtınaları kimse bilmiyor…Savrulup duruyorum ordan oraya. Nereye varıcam sonunda..Ya da durucak mıyım bilmiyorum…Acaba bir ilaç bulabilir miyim diyorum…Ağzıma attığım anda, kanıma işlediği anda tüm seni tüm sensizliği alıp götürsün, darma duman etsin tüm hücrelerimi…ve etkisi geçtiğinde bile senli cümleler bana bir şeyler anlatmasın, adın kulaklarıma değdiği anda tanımıyorum öyle birini ki diyebileyim… Ah ne kadar güzel geliyor tüm bu cümleler kulağa…Ama ne öyle bir ilaç var ne de benim içimdeki seni yok etmeye gücüm…… alıntı
__________________
|
||
|
|
|
| Bookmarks |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
