sevginin gücü...
Hayatta denesek bile değiştiremeyeceğimiz şeylerin olduğunu biliyorum, bahsettiğim şeyler mevsimleri değiştirmek değil, geceyi gündüze çevirmek de değil insanların yaşama karşı koyamayışı, kurulu düzenin çarkları arasında giderken sağa sola veya geriye dönemeyişi. Anlatmak istediğim herkesin hayattta kendi yolu vardır, kendinin belirlediği ama sonra değiştirmeye çalışıpta değiştiremediği bir yolu vardır. Bu kurulmuş düzenin içerisinde sen benim karşıma çıkarak özgürlüğüm oldun, değiştiremediğim dünyamın yegane mutluluğu oldun. Şu anda çalıştığım ofis, penceremden görünen yollar ve karşıki binayla, neredeyse aynı yaştayım. Ben de birgün buranın eskisi olacağım, çekip gidivereceğim ama buralar yine aynı ihtişamı ile kalacak duygularım gibi, bu yaşama saldığım kelimelerim gibi. Senden kalan bir izi farkettiğimde, senden gelen herhangi bir işareti ilk algıladığımda refleks olarak dudaklarımın gülümseme durumuna geçişine şaşmıyorum artık, bu gülümsemelerin arkasında ruhumun özlediği bir ruh olduğunu biliyorum. Seni tanır tanımaz anlamıştım bunu, hiç yanılmadığımı gösterdi zaman bana. Sevgi sensin, sevgi seninle hep var olacak, bedenler bu dünyayı birgün terk edecek ama eşyalar gibi nesneler gibi, sevgiler ölmeyecek, birlikte yaşansa da yaşanmasa da sevgiler, sevgim hep aynı kalacak, yeni yeni seven yürekler yıldızlar gibi parlamaya devam edecek. İçimden geldiği gibi, seni kendime algılayışım gibi bir sevgi tanımı yapmaya çalşıyorum sana, insan hayatının devamını sağlayan bir güç gibi görüyorum onu, unutmak ki sevginin gücü her şeye yeter.
(alıntı)