eğer herkes için bir sakıncası yoksa müslüm baba ile ilgili herşeyi burda yazmamızı ve paylaşmamızı istiyorum düşüncesi önerisi veya paylaşımları olanları bekliyorum

HAYATI ;

HAYATA MERHABA
1953'ün 7 Mayıs günü Şanlıurfa'nın Halfeti ilçesi'nin Fıstıközü köyünde, kerpiç duvarlı bir evin nohut odasında dünyaya gözlerini açar, Müslüm Gürses... Yoksul olsa da, sevgi zengini bir ailenin oğludur... Annesi Emine, sevinç çığlıkları atarak bağrına basar ilk oğlunu... 'Adı Müslüm olsun' diyen ve köy meydanında göğsünü gere gere 'Oğlum oldu' diye bağıran rençper Mehmet Akbaş mutluluktan türküler çığırır... Sesi de öyle güzeldir ki...
MÜSLÜM GÜRSES; Babam köylü olsa da, duygu adamıydı. Türkü söylemeyi severdi... Bağlama da çalardı... Ama kazanç teknesi, ekmek kapımız topraktı... Köy içinden hatırladığım, toz toprak yollar, kavurucu sıcakların içindeki tarlalardır hep... Bir de ağustos böcekleri'nin seslerine karışan, toprakla haşır neşir çalışırken çardakta oturduğumda bana kadar gelen babamın yanık sesidir hatırladığım:
'Benim sadık yarim, kara topraktır!'
Babamı tanıyanlar, benim sesimi ona benzetirler.

GÖÇ VE MÜZİK
Çocukluğunun ilk yıllarını geçirdiği Şanlıurfa ve köyü, hayal meyal kalır aklında Müslüm Gürses'in. Sonra, geçim derdi, onları memleketlerinden söküp alır. Batıya, Adana'ya göç ederler ailece. Kızı Zeyno, küçük oğlu Ahmet ve büyük oğlu Müslüm'le karısı Emine'ye bakmak için ne iş olsa yapar Mehmet Akbaş. Hatta bazı düğünlere gizli gizli gidip bağlama çalıp türkü söylediği bile konuşulur. Mehmet Akbaş bunun duyulmasını, bilinmesini istemez. O yıllar, şarkıcılığın baştacı edildiği yıllar değildir... Ancak, Mehmet Akbaş gizlese de, büyük oğlu Müslüm yüreğindeki müzik sevdasını gizlemez, gizleyemez...
Müslüm GÜRSES; Adana sıcak olur... Ve sıcak yaz geceleri bunaltıcı olduğu için damda yatardık... Ben dama çıkıp sırtüstü uzanınca, yıldızların altında bir hoş olurdum... Ama babamın korkusuna içimden şarkı söylemek gelse de, sessiz kalır okuyamazdım.

ANNE VE KARDEŞ ACISI
Fazla gülmenin günah olduğu öğretilen Müslüm'ün hayatı da, kaderi de pek güler yüzlü değildir zaten. Hele yaşadığı iki acı vardır ki, yüreği dağlanır, yıkılır kalır... 'Büyüyünce paşa olacak benim oğlum' diyen, oğlunu yerlere göklere koyamayan Emine Akbaş hastalanır... Önceleri belli etmemeye çalışsa da, gizlediği hastalığı sonunda iyice ortaya çıkar... Mehmet Akbaş, karısının tedavisi için elinden gelen çabayı gösterirken, doktorların ' Allah'tan umut kesilmez ' sözlerini asla Müslüm'e yansıtmaz... Aradan birkaç ay geçer ve Emine Hanım, üç yavrusunu ardında gözyaşları içinde bırakarak hayata veda eder... Bu acıyla sarsılan Müslüm, daha sonra bir de Ahmet'ini yitirerek, kardeş acısını yaşar... Artık iyiden iyiye içe dönük bir genç olur... Anasının babasının bir altın bileziği olması için terzi çıraklığından yetişmesini sağladığı Müslüm, pek konuşmaz, hiç gülmez, kimseyle ilgilenmez... İlgilendiği tek konu müziktir... Bir de felsefesi vardır...
MÜSLÜM GÜRSES; Eskiden dedeler varmış, önce çilehaneye girer çile çeker, unvanlarını sonra alırlarmış. Biz de bu hayatın acısını çekmek için geldik, çekeceğiz.

ÇAY BAHÇESİNDE BAŞLADI
İç dünyasında acı dolu fırtınalar eserken, dış dünyaya sımsıkı kapalı olan Müslüm'ün müzik sevdası karşılıksız bir aşk gibi sürüp giderken, bazı tesadüfler yaşanır... Öyle ya, hayat her zaman acımasız olacak değildir ya...
MÜSLÜM GÜRSES; İçimdeki gamı kederi hep şarkılarla dağıtmaya çalışırdım. Bu yüzden evde, sokakta, her yerde şarkılar mırıldanırdım. Sonra bir gün Adana Piknik Aile Çay Bahçesi'nde bir yarışma düzenlendi. Arkadaşlar bu yarışmaya katılmam için ısrar ettiler. Katılacaktım ama babam karşı çıktı. Hatta gece ben uyurken usulca gelip saçlarımı kesmiş makasla. Sabah baktım, saçlarım perişan. Gittim üç numaraya vurdurdum. Sonra Bit Pazarı'ndan da bir elbise aldım kendime. Sonra doğru yarışmanın yapılacağı çay bahçesinin yolunu tuttum. Neticede, beni birinci seçtiler. Sene 1968... Bir süre bu çay bahçesinde söyledim şarkılarımı. Soyadımı da orada çalışırken Gürses yaptılar. Sonra baktım işler iyi gitmiyor, kendim ayrıldım ve müziğe de küstüm...Ama bu küskünlüğüm uzun sürmedi. Mehmet Genç diye bir arkadaşım vardı, bağlama çalardı. Ben terziliğe başlayınca, arada bir yanıma gelir giderdi. Mehmet, o zamanlar İzzet Altınmeşe'nin kardeşi Sadık Altınmeşe'ye çalardı. Bir akşam Sadık hastalanmış, Mehmet beni arayıp 'Bu akşam gazinoya sen çıkacaksın' dedi. Çıktım... Gazino sahibi beni çok beğendi. 'Bundan sonra burada çalış' dedi. Böylece müziğe tekrar geri döndüm... Dönüş o dönüş...'

ÖLDÜ, DİRİLDİ
İlk ve en önemli çıkışını 1969'da çıkardığı 45'lik plakta yer alan 'Sevda Yüklü Kervanlar, Fark Etmez ' kasetleriyle yapar ve herkesin dilindedir artık bu şarkılar... Ardından vatan borcunu öder, döner... Müziğe kaldığı yerden devam edip zirveye yürürken de, hiç beklemediği bir anda Azrail'le yüzleşir...
MÜSLÜM GÜRSES; 1978-79 yılıydı... Bir gece konser sonrası Tarsus'tan Adana'ya dönüyorduk. Ben uyumuşum. Şoför de uyuklamaya başlayınca bir kamyonla çarpışmışız. Ben o uykudan öbür uykuya geçtim aniden...
Bu korkunç kazayla ilgili hiçbir şey hatırlamaz Müslüm Gürses... Çünkü bir anlamda ölüm uykusudur, onun 'Öbür uykuya geçtim' dediği. Alın kemiği kırılmıştır... Neler yaşadığını çok sonra öğrenir...
MÜSLÜM GÜRSES; O kazada şoför öldü... Beni de öldü sanmışlar zaten... Sonra alıp hastaneye götürmüşler... Ben ölümü yaşadım aslında... Bana göre yeniden hayata dönmüş olmam, Allah'ın bir lütfudur. Alın kemiğim un ufak olduğu için en küçük bir darbede ölebilir ya da kör kalabilirim... Ameliyatta alnıma beynimi koruyacak plaka gibi birşey taktılar... O korkunç kazadan sonra koku alma duyumu yitirdim... Hiçbir kokuyu alamıyorum ne yazık ki şimdi... Çok kuvvetli parfümler ispirto kokusu veriyor bana... Ayrıca işitme duyumu da yüzde elli yitirdim... Çok ağır işitirim... Neyse, buna da şükür, yaşıyoruz işte...

BÜYÜK AŞKI MUHTEREM NUR
'Özür Diliyorum Senden', 'İsyankar', 'Ben İnsan Değil miyim?' şarkılarıyla artık Müslüm Gürses milyonların gözbebeğidir... Özellikle de varoşların, orada yaşayan ezilmişlerin baştacıdır... Gönüllerde taht kuran Gürses'in gönül tahtına kurulansa bir dönem Türk Sineması'nın en ünlü yıldızlarından biri olan Muhterem Nur olur...
MÜSLÜM GÜRSES; Adana'da Muhterem Nur'un filmlerini hiç kaçırmazdım. Koyu bir hayranıydım onun. 1982'de Naci Uyanık diye bir menajer arkadaş vardı, 'Müslüm, Malatya'ya konsere götürmek istiyorum seni' dedi. Hayır dedim ama baktım kadroda Muhterem Nur da varmış... Muhterem Hanım'ın olduğunu öğrenince, ben de geleceğim dedim... Ve Malatya'da tanıştık Muhterem Hanım'la... Kısa süre içinde de kaynaştık... Ben her insana bel bağlamam ama Muhterem Hanım, bu dünyanın insanı değil

İLGİNİZE TEŞEKKÜRLER.... SAYGILARLA

kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümdeeee
bir türlü kendimi avutamadımmmmm :-)

herseyde hayir var unut dediler ne yaptiysam seni unutamadim
devamini getirem dedim

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

kim bilir kimler var şimdi kalbinde
sen beni unuttun çoktan belkide
ben hala yaşarım eski günlerde
her şeyde sen varsın unutamadım

(:

Her sevgi zamanla bitermiş derler
Benimki bitmedi anlayamadım
Bu aşktan hayır yok unut dediler
Ne yaptımsa seni unutamadım.....
)))

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

yürü beee , içesim geldi içek hade

icek be fatih
Özlerim ben seni seninle bile
Vuslat mı hasret mi adını sen koy
Aşkınla yakıp da düşürdün dile
Sevgi mi nefret mi adını sen koy

İlk ve son aşkımdın gençlik çağımda
Sevgi çiçeğimdin gönül bağımda
Öyle yer etmiştin kalp odağımda
Sıla mı gurbet mi adını sen koy adını sen koy

Aşkın ateşi yakar kavurur
Rüzgarın oğlusun aşkla savur
Bağır delersin bakınca durur
Nazar mı hiddet mi adını sen koy



offffffffffffff offffffffffffffff

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

yaşamak içimden gelmiyor artık
öylesine dertli öyle üzgünüm
bu dünya hiçbir tat vermiyor artık
aldığım nefese cana küskünüm

her şey boş anlamsız şimdi gözümde
bin öfke bin nefret herbir sözümde
yılların çilesi belli yüzümde
aynada baktığım yüze küskünüm

yalnızlık yaradır bende sarılmaz
halimden derdimden kimse anlamaz
nerde sevdiklerim neden aramaz
en yakın dostuma bile küskünüm

Gülen çehreleri sahte dostları
Aldana aldana öğrendim artık
Ne seven isterim ne vefalı bir dost
Aldana aldana öğrendim artık

Dostum gölgem olur sessiz sedasız
Yanlızlığımda var ne arasanız
Yaşarım sevdasız yaşarım aşksız
Aldana aldana öğrendim artık

Kim bilir daha neler günler gelecek
Kim bilir bu gözler neler görecek
Aynadaki çehre en acı gerçek
Aldana aldana öğrendim artık

Dostum gölgem olur sessiz sedasız
Yanlızlığımda var ne arasanız
Yaşarım sevdasız yaşarım aşksız
Aldana aldana öğrendim artık

İyi günde herşey iyi oluyor
Kötü günde herşey kötü oluyor
Can ciğer olanlar artık olmuyor
Aldana aldana öğrendim artık

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

Çilesiz bir günüm olmadı gitti
Bilmedim ömrümün suçu ne usta
Allah'ın gücüne gider mi bilmem
Verdiği bu candan ben bıktım usta

[Nakarat]
Mutluluk kapımı çalmadı gitti
Dalımda bir yaprak görmedim usta
Murat yalan imiş umutsa hayal
Böyle yaşamaktan bıktım ben usta
Bıktım ben usta
Böyle yaşamaktan bıktım ben usta

Bu kötü yazıma kader diyorlar
Dertler zincirine vuruldum usta
Gittiğim bu yolun dönüşü yoktur
Hakkını helal et elveda usta

Tek tesellim kaldı o da hayalin
Onuda al eğer acımıyorsan
Hiç düşünme beni ne olur halim
Hep uzaklarda kal acımıyorsan

Yaktın sevgi denen duygularımı
Yıktın dağlar gibi umutlarımı
Çaldın bu günümü yarınlarımı
Gel canımıda al acımıyorsan

Umutmak istesen unutulmuyor
Seven gönül sözle ağutulmuyor
Bir kadeh boşalıp biri doluyor
Kır kadehlerimi acımıyorsan


bu parcasina ölüyom baba ya

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

Dün gece yine sen düştün aklıma
Oturup ağladım çocuklar gibi
Sensizlik öyle zor geldiki bana
Oturup ağladım çocuklar gibi

Bir avuç gözyaşı doldu elime
En acı sitemler geldi dilime
Pişmanlık duyupta kendi kendime
Oturup ağladım çocuklar gibi

Artık günlerim günlerden uzun
Gecelerim gecelerden yanlız
Seni sevdiğimden bu yana
Her acıyı tattım her çileyi gördüm
Hayatın her cilvesine alıştım
Yanlız senin yokluğuna alışamadım
Şimdi anlıyorum
Acıdan hasretten gözyaşından başka
Hiçbir şey vermemişsin bana
Yıkılan hayallerime yok olan geçmişime
Kaybolan gelecegime ağladım
Ağladım çocuklar gibi

Ne yazık olanlar hep bana oldu
Ümitim hayalim hepsi kayboldu
Sayende hayatım tarumar oldu
Oturup ağladım çocuklar gibi

Bir avuç gözyaşı doldu elime
En acı sitemler geldi dilime
Pişmanlık duyupta kendi kendime
Oturup ağladım çocuklar gibi

Bir guzel sevmistim yanagi gamze
Benziyordu gulusu saz ile soze
Aldilar elimden kaderle felek
Ayirdilar sevenleri kiydilar bize

Once kerem oldum asliyi seven
Sonra ferhat oldum daglari delen
Simdi mecnun oldum collerde gezen
Ragziyim yarabbim ragzi var ise cezam

Bir cift sozum kaldi o da selam di
Kaderin ettiklerine bir kac kelam di
Huzuru mahserde kurulsun divan
Felegin elinden rabbim viranim viran

__________________
Kac sevdanın toplamı bir ölüm eder
Kac ölümün sevdası bir ömür eder

Askin var oldukca umit kayboldu
Hergun biraz daha dertleniyorum
Hasretin icimi kemiriyor bak
Dinle beni sana sesleniyorum

Senin hasretin varken bu sehirde yasanmaz
Boyle devam ederse sensiz hayat olamaz
Yasamak yasamak yasamak
Degil yasamak

Kalbim biliyorsa neden sakliyor
Bu kacinci feryat sabrim kalmadi
Baska bir yol varnu?Baska bir yol varmi?
Sevmenin baska turlu sekli varmi?
sevildigini bil sevdigimi bil
Ya tam sev ya birak askin ask degil
Hergun cile cekmek yasamak degil