umutla yaşamak güzel bir duygu ılımlı,olumlu bakıyorsun hayata ve iyi dilekler umarak bekliyorsun ama umut edilen ele geçmeli yani yaşanmalı yaşanmıyorsa ve beklenildiği halde gelmiyorsa umut hayal kırıklığına dönüşür.ister istemez gerçeklerle yüzleşirsiniz ve acı çekersiniz.işin içine hayal kırıklığıda girdiğinden acı daha kuvvetli olur.o yüzden en iyisi gerçeklerle yüzleşmektir.böylece umudun yolu tekrar açılır.bizde başka bir umuda yol alırız.
örnekle açıklarsak
hoşlandığımız birinin "acaba oda benden hoşalnıyormu,bugün bana şöyle davrandı yok yok hoşlanmıyor hayır hoşlanıyor bugün mana çok manalı baktı,yanıma geldi"diye kendimizle tartışırız ve hep yok benden kesin hoşlanıyor umudunu besleriz.ve bütün ilgimiz o olur etrafımızdakileri görmeyiz çoğu şeyi kaçırız.ama direk "benden hoşlanıp hoşlanmadığını öğrenmeliyim" der bir şekilde öğrenirsek biraz üzüntüden sonra yolumuzu tekrar çizeriz.
kısaca gerçeklerle yüzleşmek en az acıyı çektirir.

tabiki qerçeklerle yüzleşmek!!
umut bize daha az acı wermezz umutlarımızla ilerlerkenn birden bire o yerine baya hayal dünyasına alır we birden bu hayalini olmuyunca düşünürsek birden bire yıkılırız tabiki qerçekle yüzleşmek insanın hem kendine qüwenini saqlar her zoru qöqüsleyebilcenii her zorluun altından kalkmayı öretir hem bu acıdan sıyrılmaya çalışırken direnirsin zaten o zamanda üzülmek daha çok acı werir..

Gerçeklerle yüzleşmek en az acıyı çektirir.