Hiç sönmeyecek olan sevgimiz yavaş yavaş başlamıştı, Solmayacak bir gül olarak hafifçe açılmıştı, Gezdik,dolaştık çocukça oyunlar oynadık, Ama birbirimizden hiçbir zaman bıkmadık, Hatırlar mısın ilk çıkışımızı,yüzünde hep o tatlı gülüşün, Keşke dakikaları geçmeseydi bitmesini istemediğim o günün
Evet arkadaşım!Gülmek varken surat asmak niye,
güldürmek varken ağlatmak niye,
güzel sözler söylemek varken,kalpleri kırmak niye?
Hayat çok kısa arkadaşım ve bu dünyadaki hiç bir şey kırılan kalplere değmez.
Şimdilik hoşçakal arkadaşım...Yine gel.
Yanına senin gibi gülen gözlü,yüreği sevgi dolu insanları alıp yine gel olur mu?
YAĞMURDAN DA ÖTE BİRŞEYDİ BENİMKİSİ......
Dünden bir farkı yoktu bugünün ve bir öncekinden ve bir öncekinden… Sıradan, alalade bir gündü işte.
Yine aynı saatte kalktım ve yine kalkar kalkmaz seni düşündüm. Gündüzleri, beynimi meşgul etmene alıştım ama en azından rüyalarımda beni rahat bırak, en azından rüyalarımdan çık artık. Bende bana ait tek bir şey bile kalmadı sen gittikten sonra. Oysa bende sana ait öyle çok şey var ki hala…
Herşey aynı nefesten alır: Hayvanlar, insanlar, ağaçlar... Hayvanlar olmazsa insanlar ne yapar? Tüm hayvanlar gitse insanların ruhu büyük bir yalnızlığa boğulur; insanlar yalnızlıktan ölür.
İki şeye hakkım olduğuna karar verdim: Özgürlük ve ölüm. Birine sahip olamazsam ötekini isterim çünkü hiç kimse beni canlı tutsak edemez.
Hayat?dediler,onunla olmak dedim...
Umut?dediler,onu dü$ünmek dedim...
Ölmek?dediler,ondan ayrilmak dedim...
'O'? kim dediler, SENI söyledim!!!
__________________
İsyαn ... |