Peygamber Efendimiz bir gün ashabıyla medine de dolaşırken böyle pis pasaklı tüyleri dökülmüş bir köpek görmüş. Ve köpeğin yanına gitmiş. Köpeği okşamış sevmiş. Ashabı hayret etmiş. Böyle bir köpeği nasıl sever diye. Ashaptan biri merak edip sormuş : Ya resululllah bu köpekte ne varda seviyorsunuz diye.

Peygamber Efendimiz görmüyormusunuz ne kadar güzel dişleri var demiş.

İşte böyle arkadaşlar. Bir köpekte güzellik görebiliyorsa insan. Yaratılmışların en şereflisi olan insanda neler güzeldir neler. Önemli olan onu görebilecek yürek ve gözlere sahip olmak...