Efendim dünyada malum bir gercek vardir. ilişkiler öyle ya da böyle menfaat üzerine kurulur.
Bu menfaatler ister maddi olsun ister manevi olsun hatta ve hatta mala da davarada bir faydasi olmayan kavramlar olsun yeter ki bir temeli olsun.

Alamadan vermek sadece Allah'a mahsus oldugu için insanlarin cogu almadan vermez.
Yahutta öpmeyeceği esseğe saman vermezler. Bu bir hakikattir.

Siz istediğiniz kadar soylu duygulardan dem vurun ne yazik ki dünya gerceğinin temeli menfaattir.

Diyelim ki inanc sahibisiniz.
Kalben inaniyorsunuz ama bunun yüzde kacinin cehennem de kebab olma korkusu oldugunu düsündünüz mü?
Düsündünüz ama kendinize itiraf etmekten kacindiniz.

Zaten bu korku olmasa idi su anda dunya daha beter bir yer olurdu.
Gerçi simdi pek öyle aman aman bir yer değil ama.. herneyse...

Simdi gelelim esas konumuza bir insana neden iyi insan deriz?

Bizim isteklerimizi kolayca yapan insanlar iyi insanlardir.

Hatta yüzsüzlük yapipta bu isteklerin bokunu cikarttiğimizda eger hala bu istekleri yapiyorsa gönlümüzün kralidir o insanlar.

Altin beyinli cocuk misali sömürdükce sömürürüz onu.
Büyük bir bencillikle donuna kadar iliğini kemiğine kadar emeriz.

Ya bizim isteklerimizi yapmazsa işte o zaman serefsizin ipnenin önde gideni olur o.
Ondan daha kötüsü yoktur.

Ama esas olan bir şey varsa dünyada iyi insan yoktur.
Cünkü portakalciya iyi olup limoncuya kötü olur insan.
Ama devir değisir o zamanda limoncuya değisir portakalciya kötü olur.
Iste o vakit portakalci olmayacağimiz ne malum?

Işte bundan ötürü iyi insan kavramini acik yüreklilikle kendimizi sorgulayarak ve hakikat denilen mucevhere bulmak için kafa patlatmiş ve kendimizle yüzlesmemiz icap eder.

Hakkikaten iyi insan nedir?

__________________