Ben İzmirde staj yapıyordum ve Manisa ya gelecektim balçovadan otobüse bindim ama gayet güzel yayıldım saat 21:00 ama herkez sessiz sessiz oturuyor, otobüste tık yok derken 15 dakika yolculuktan sonra ben uyumak üzereyim, otobüse bir bayan geldi ve benim üç koltuk önüme oturdu ve başladı konuşmaya, bayan yaklaşık 65-70 yaşları arasındaydı, bir hafta önceden başladı ve o hafta yaptıklarını başladı anlatmaya, yemek yemasini hatta telefon görüşmelerini bile anlatıyor hemde bağıra bağıra yanında oturan bayana, ben dayanamadım başladım gülmeye herkez bana bakıyordu ama bayanın etrafındakiler gülmekten boğulacak dereceye geldiler ben kıpkırmızı oldum bütün otobüs gülüyor ama ayıp olacak diye herkez sessiz gülüyor, bir grupta kafaları pencereden çıkarmış, şöför bile dağaldı gülmekten neyse yaklaşık 1 saatlik stand-up tan sonra bayan indi otobüsten ve herkez rahat rahat kahkaha atıyordu, benim yanımda oturan biriside ohh bee dedi belediye anfisi gibi karı mubarek ne çene varmış beeee... Üma görülmeye değerdi ben yorgunluğumu bile unutmuştum....


arkadasımdan anılar

(((((bunun basınade hep bole seyler gelır yaaa ))))))

__________________
hayat boşsa ;yasamak neden_?